Zaterdag 9 oktober hebben wij de 8ste sessie gehouden van Project Opus.
Deze sessie was gefocust op verbintenis vinden door het schrijven/dichten en verhalen te delen. De sessie was opgezet door de gastspreker Amal Karam, beter bekend als de dichter van Nijmegen. Er waren bij de sessie zowel studenten als vluchtelingen aanwezig, we waren in het totaal met 14 deelnemers met ongeveer gelijk verdeeld vluchtelingen en studenten.
De sessie begon met een associatie opdracht. Hierbij schreef iedereen eerst een waar woorden op die betekenisvol waren voor die persoon. Daarna werden deze doorgegeven aan de volgende persoon en kon die de woorden opschrijven die de persoon associeerde met de opgeschreven woorden. De pagina’s werden doorgegeven tot iedereen het eigen papier terug had. Daarna kon iedereen de woorden omcirkelen die de persoon als betekenisvol ervaarde. Van de omcirkelde woorden kon iedereen dan een verhaal vormen. Nadat iedereen tijd had gekregen het verhaal of gedicht op te zetten werd gevraagd of iemand het wilde delen.
De verhalen die werden gedeeld waren uiteenlopend en vaak erg persoonlijk, er werd verteld over uiteenlopende onderwerpen als het leven als vluchteling en over dingen als familie. Er was een erg open gesprek waarbij ook gedichten werden gedeeld in de moedertaal van vluchtelingen die aanwezig waren die dat gedicht associeerde met het gesprek, hierbij kwam ook redelijk wat emotie vrij.
Na de eerste oefening hadden we een pauze om te genieten van het lekkere eten dat was gebracht door een Syrische cateraar. Onder het eten werd er ook volop gekletst en gemixt tussen alle aanwezigen.
Na de pauze en het lekkere eten gingen we verder met de tweede opdracht. Hierbij waren een hele hoop fotos op een tafel neer geled en kon iedereen fotos/plaatjes kiezen die de persoon aansprak.Na een paar plaatjes te hebben gekozen kon iedereen een verhaal/gedicht schrijven over de fotos.
De verhalen die uit de foto’s werden verteld waren nog meer uiteenlopend dan die van de eerste opdracht. Er kwamen ook hierbij prachtige gedichten naar voor over het leven als vluchtelingen en over alledaagse problemen die we allemaal wel eens voelen.
Aan het einde van de sessie werd er nog even nagepraat en werd ook duidelijk gemixed tussen de aanwezige vluchtelingen en studenten.
Het was een erg geslaagde sessie voor Yalla en we hebben er veel van kunnen leren.