In alweer de derde sessie van project Opus kwam het thema “stereotypen en discriminatie” aan bod. Er is de afgelopen tijd in de media ook veel rondom dit thema te doen geweest. Deze actualiteiten kwamen daarom ook zeker ter sprake: bijvoorbeeld het interview met Harry en Meghan waarin de zorgen over de huidskleur van hun baby binnen het Britse koningshuis werd benoemd, maar ook de gepubliceerde discriminerende berichten binnen de politiemacht in Rotterdam.
De rol van de media is volgens de deelnemers belangrijk om dit soort zaken aan het licht te brengen. De media creëren op deze manier bewustzijn en maatschappelijke discussie. Er werd echter ook een kritische noot bij de media geplaatst: discriminatie is een dagelijks fenomeen en wat bijvoorbeeld Harry en Meghan overkomen is, is niet zo uitzonderlijk zoals het gepresenteerd wordt. Aan de ophef die gecreëerd wordt verdienen de media vervolgens wel veel geld, benoemde een deelnemer.
De illusie dat discriminatie uitzonderlijk is, werd nog verder besproken. Een andere deelnemer benoemde het feit dat institutionele discriminatie nog niet als dusdanig wordt herkend in Nederland. Het nieuws over George Floyd in de Verenigde Staten maakte ook veel los in Nederland, maar dan vooral met het idee dat dit in de Verenigde Staten een groot probleem is, niet hier in Nederland. De gelekte berichten van de politiemacht in Rotterdam laten zien dat dit probleem wel degelijk in Nederland aanwezig is.
Deelnemers noemden zelf ook voorbeelden van discriminatie die zij ervaren hadden bijvoorbeeld op basis van hun huidskleur of seksuele oriëntatie. Hoe het hebben van een donkere huidskleur bijvoorbeeld minachting oproept bij het uitvoeren van een beroep: de aanname van mensen dat diegene een beroep met een lagere opleiding uit komt voeren of de vraag of diegene de opleiding in de rimboe gevolgd heeft. In tegenstelling tot huidskleur is seksuele geaardheid niet altijd aan iemand af te lezen. “Je kunt daardoor het idee krijgen dat het (discriminatie) er niet is, maar als je het publiek laat zien, komen de reacties toch.”
Daarnaast hebben we het nog gehad over hoe we wellicht zelf discrimineren. We worden op een bepaalde manier opgevoed en onze hersenen werken dusdanig dat we mensen al snel in hokjes plaatsen. Dit hoeft niet per se verkeerd te zijn, maar we moeten er wel bewust mee omgaan. Een opmerking als “ik zie geen kleur” is wat dat betreft problematisch benoemde een deelnemer. Natuurlijk zien we kleur en het maakt ook een verschil. Iemand met een donkerdere huidskleur heeft vaak andere ervaringen in het leven dan degenen met een lichtere huidskleur en die ervaringen moeten we ook niet zomaar ontkennen. Bewustwording blijkt wat dat betreft het sleutelwoord rondom dit thema.
Wil je meer weten over dit onderwerp? Kijk dan eens in onze bibliotheek.
Wil je meedoen met ons project? De volgende sessie is op 24 april van 13:00 – 15:00 en gaat over mensenrechten. Je kunt je hier registreren en eventuele vragen kunnen je stellen via het contactformulier of door een mail te sturen aan mara@yallafoundation.nl. We hopen je tijdens ons project te zien!